het tassenmuseum

in de nieuwsbrief van het tassenmuseum het volgende:

Samen op Stap! Schoenen, tassen en hoeden van 1900 tot nu

Van 3 april tot en met 2 september 2012
De tentoonstelling laat de ontwikkeling zien van tassen en schoenen van 1900 tot nu: van een accessoire tot een ‘must have’, essentieel voor elke vrouw die op stap gaat. De eigen collectie tassen van het tassenmuseum wordt aangevuld met schoenen en hoeden uit andere collecties. Samen geven ze een beeld van de tijd, de mode, de economische en technologische ontwikkelingen en gewoontes.

In Samen op Stap! zijn historische en hedendaagse schoenen en tassen van ontwerpers en modehuizen zoals Chanel, Prada, Christian Louboutin, Stella McCartney, Manolo Blahnik en Jan Jansen te zien. Ook de recentelijk aangekochte rode vintage clutch met bijpassende Herbert Levine schoenen van de Amerikaanse actrice en zangeres Bette Midler worden getoond.

De tentoonstelling bevat verder schoenen van de uitgebreide collectie uit de Northampton Museum and Art Gallery in Engeland. Hoeden en accessoires komen uit de privé verzameling van Tiny Meihuizen-Wijker, die de grootste hoedencollectie van Nederland beheert. Andere bruikleengevers zijn: schoenenontwerper Jan Jansen en Renate Volleberg, Prada, en de hoedenontwerpers Marianne Jongkind en Mirjam Nuver. Tassenmuseum Hendrikje is alle bruikleengevers zeer erkentelijk voor hun medewerking.

breien

Dat er steeds meer gebreid wordt is een feit, maar dat het tot in alle uithoeken van de maatschappij doordringt is nieuw voor me...

intouchables

Vanavond zag ik de komedie Intouchables, een film over Philippe, gespeeld door Francois Cluset. Hij is een steenrijke Parijzenaar die een nieuwe persoonlijke verzorger zoekt. De Senegalees Driss ( Omar Sy) is niet echt op zoek naar een baan hij zit in het rijtje sollicitanten omdat hij een handtekening nodig heeft om zijn uitkering te kunnen behouden.
Philippe ziet echterwel  iets in die donkere man met zijn pretogen en nodigt hem uit voor een proefmaand. Driss komt vanuit de banlieu's van Parijs terecht in een wereld die hij eerder niet kende en die zijn leven voor altijd verandert . Philippe is verlamd vanaf zijn nek, maar is gelukkig zijn gevoel voor humor niet verloren. Driss, gaat vrijwel zonder géne en met een nuchtere kijk op het leven voor Philippe zorgen. Gaandeweg groeit er een mooi gevoel voor elkaar tussen de mannen, ze dagen elkaar uit om meer van het leven te maken. De film kent leuke licht hilarische momenten, maar heeft op momenten ook gevoelige scenes zonder sentimenteel te worden.
Het verhaal is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal en op het einde van de film zie je dat de mensen waar dit verhaal over gaat nog steeds met elkaar bevriend zijn.
Een echte aanrader voor een fijne filmavond.

recycle

Nog een oud overhemd liggen??
Je kunt er kussentjes en zomersjaaltjes van maken, of zomerhoedjes, ( met tutorial van MiekK). Maar ook geld zakjes. En hier vind je daar de tutorial van.
 

Emily Watson

Emily Watson een kleine vrouw met een zacht gezicht en een zachte stem.
Vorige week zag ik haar in de film "War horse"van Steven Spielberg.
Een verhaal over de opmerkelijke vriendschap tussen het paard Joey en de jonge Albert die hem traint. Het paard wordt echter verkocht aan het leger om te dienen in de eerste wereldoorlog, de achtergrond van dit verhaal. Het paard beleeft menig avontuur dat eindigt in het Niemandsland waar het vast komt te zitten in het prikkeldraad. Paard en trainer worden herenigd, een happy end in een film vol prachtige beelden en de bekende effecten van Spielberg. Emily speelt de rol van Rosie Narracot, de moeder van Albert.
En gisteren zag ik haar in de film : "oranges and sunshine".Ze speelt in deze film de rol van Margareth Humphreys een social worker die een van de grootste, vrij recente sociale schandalen van de Engelse justitie ontdekt. De deportatie van kinderen naar Australië waar ze geplaatst worden in tehuizen. Kinderen soms pas vier jaar oud werden bij hun ouders weggehaald omdat men hen een betere toekomst wilde geven. De kinderen werd verteld dat hun ouders dood waren. Ze werden naar de andere kant van de wereld gebracht en men beloofde hen oranges and sunshine, maar in plaats daarvan werden ze te werk gesteld en in veel gevallen misbruikt.Zij brengt dit schandaal in kaart en doet er alles aan om de duizenden kinderen ( die inmiddels volwassen zijn) en hun families weer bij elkaar te brengen. Het duurt meer dan vijfentwintig jaar voordat de Engelse en Australische regeringen een excuus uitbrengen. Mooie sterke rol van Emily Watson.

HUGO

Vanavond de film Hugo gezien.
Het verhaal van een jongetje die in de klokken van een treinstation in Parijs woont. Zijn vader overlijdt en hij wordt zonder pardon meegenomen door zijn oom die hem leert hoe hij de klokken moet bedienen en daarna verdwijnt de man. Hugo overleeft doordat hij eten steelt en omdat hij een doel voor ogen heeft. Zijn vader heeft een robot gered uit de kelder van een museum en Hugo doet er alles aan om het ding te repareren. De robot kan schrijven en de jongen hoopt op een boodschap van zijn vader.
Martin Scorsese maakt met deze film een ode aan de oude films, verpakt in een prachtig verhaal. Het jongetje Hugo gespeelt door Asa Butterfield speelt samen met tegenspeelster Cloë Moretz een mooie rol innemende rol. Ben Kingsly is DE oude meester, jammer dat ik deze film niet in 3D heb kunnen zien. Dat neemt niet weg dat ik betoverd ben.
Sascha Baron Cohen ( Borat) zie ik in deze film voor het eerts in een "serieuze", edoch licht komische rol die hem niet misstond.
Terecht verdiende oscars: Voor Hugo waren er Oscars voor: beste camerawerk, beste art direction, beste sound editing, beste sound mixing en beste speciale effecten.

sint Joep

Gisteren was het sint Joep in Sittard, de jaarmarkt trok weer heel veel publiek. De standwerkers riepen om het hards om hun handel kwijt te worden en om een eervolle vermelding binnen te slepen. Het is een van de oudste en een van de grootste jaarmarkten van Nederland.  Zo'n 5 kilometer marktkramen staan dan in de Sittardse binnenstad opgesteld, en een 70-tal standwerkers, waaronder burgemeester Sjraar Cox, boden op een aanstekelijke manier hun producten of diensten aan het publiek aan. Het was een dag die enorm veel bezoekers van buiten trok en ook een die door vele oud-Sittardenaren werd benut om de stad weer eens te bezoeken. In de Sittardse café's is het dan ook vaak alsof je een reünie binnenvalt: tal van oude bekende loop je er - vanwege de drukte vaak letterlijk - tegen het lijf.
Ik was er zelf al een aantal jaren niet meer geweest en werd aangenaam verrast door een driemansband die met een tuba, trommel en gitaar het publiek vermaakte en ook door het duo verkleed als dwerg die door de stad liepen.